Bu sətirlərin müəllifi, təbii ki, Azərbaycan Prezidentinin 44 günlük müharibə zamanı Nikol Paşinyana ünvanladığı kəlamı bir qədər təhrif edib. Lakin bu vəziyyətdə bu ifadə Trampın “sülhməramlı” addımları üçün kifayət qədər uyğundur.
Amerikalı və rusiyalı rejissorların ətrafında cərəyan edən bütün dramatik filmin süjeti bir məqsəddə birləşir: müstəqil dövləti hərraca çıxarmaq.
Rusiya, həmişə olduğu kimi, bunu “fırtına” şəklində qəbul etməyə çalışır, lakin Ağ Ev bunu ağıllı şəkildə etmək qərarına gəlib. Bu qərar 100 günlük prezidentliyindən sonra Trampın beyninə düşüb.
Belə çıxır ki, Putin “qəpik” qədər sadə deyil və onun bütün “sülhpərvərliyi” Ukraynanın dinc şəhərlərini məhv edən ballistik raketlərə yönəlib. Nəticədə “Putin qayası”nda dirənən Tramp Kreml diktatoruna qarşı gəlməmək qərarına gəlib.
Rusiyanın inadkarlığı ilə səbrini itirən Tramp ikinci müddətində ilk dəfə olaraq Ukraynaya ən azı 50 milyon dollar dəyərində silah satmağa razılaşıb. Bu barədə “Kyiv Post” diplomatik dairələrdəki mənbələrinə istinadən xəbər verir.
Lakin Tramp ABŞ Prezidenti vəzifəsinə başlamazdan əvvəl və sonra vədlər yağdırdı. O, Meksikanı öz “qoynuna” alacağına, Kanadanı isə yeni dövlət kimi “qanadının altına alacağına” söz verdi, hətta “gözünü Qrenlandiyaya dikib”.
Və bütün bu addımlar bir siyasət olaraq kiməsə uğursuzluq kimi görünə bilər. Bəli, bu, tamamilə düzgün mühakimədir, lakin sonrakı suallarla birlikdə üç böyük sual yaranır.
Birinci sual: Tramp Putinə inanacaq qədər sadəlövhdürmü?
İkinci sual: ABŞ Rusiyanın növbəti təcavüzünə az-çox müqavimət göstərən Avropaya niyə təzyiq edir?
Üçüncü sual: Trampın Putinə tabe olmasının səbəbi nədir?
Bütün bu sualların cavabını 1938-ci ildə, Münhen müqaviləsinə əsasən, o vaxtkı Çexoslovakiyanın Sudet ərazisi nasist Almaniyasına verilməsində axtarmaq lazımdır.
Yüz il sonra tarix bu gün təkrarlanır. ABŞ əvəzində heç nə almadan Ukraynanı Rusiyaya verir.
Və burada eyni Tramp qürurla səhnəyə çıxır, lakin artıq siyasətçi deyil, praqmatik bir biznesmendir. O, təbii sərvətlərlə bağlı rəsmi Kiyevlə sövdələşir və bundan sonra Ukraynaya silah tədarük etməyəcəyi ilə bağlı verdiyi vədi pozur.
Hər şey yaxşı birləşdi: Putin o qədər də “yaxşı oğlan” deyildi, Kiyev isə yumşaqlıq etdi. “Niyə bu əkslərin birliyindən pul qazanmayaq”, – deyə Tramp düşündü və o, haqlı idi.
Amma bir nüans var: Tramp taktiki gedişlərə üstünlük verən biznesmendir. KQB məktəblərindən keçən Putin isə strateji hədəfləri rəhbər tutur.
Və buna görə də təəccüblü deyil ki, yaxın gələcəkdə Vova Donini Ukraynanın mübahisə etməyə dəyməz olduğuna inandıracaq. Bölmək daha yaxşıdır. Deyilmi?/ayna.az
