Raketlərin real həyatda buraxılması elmi-fantastik filmlər və şoularda göstərilən kosmik gəmilərin startı ilə heç də oxşar deyil. Bunun üçün böyük boşluq sahəsi tələb olunur – çox yaxın yerləşsəniz, həssas avadanlıqlarınız əriməyə başlayar. ABŞ-da bir neçə raket meydançası var və onların çoxu sahilboyu və ya sahilə yaxın ərazilərdə yerləşir.
NASA bu meydançaları xəritənin mərkəzində qurmayıb, çünki bu, çox təhlükəlidir. NASA və dünya üzrə dövlət kosmik agentlikləri buraxılış yerlərini okean yaxınlığında diqqətlə seçir, beləliklə, əhali üçün risk minimal olur. Bundan əlavə, bir çox raket trayektoriyaları suyun üzərindən keçir, quru ərazilərdən yox.
Beləliklə, uçuş zamanı hər hansı problem (məsələn, raketin partlaması) baş verərsə, qırıntılar açıq sulara düşəcək, sıx məskunlaşmış ərazilərə deyil.
Təəssüf ki, bu praktika tam təhlükəsiz deyil. Raketin nasazlığı yerinə görə kommersiya aviareyslərinin marşrutunu dəyişdirməsini tələb edə bilər. Bəzən isə raket, mükəmməl buraxılış zamanı belə, əhali üçün təhlükə yarada bilər.
2018-ci ildə Çində raket uğurla kosmosa qalxdı və sürətləndirici blokunu plan üzrə ayırdı, amma mühəndisin hesablamasında səhv olduğuna görə komponent kiçik bir kəndin ərazisinə düşdü və zərbə zamanı partladı. Heç kim xəsarət almadı, amma bu hadisə raketlərin hər buraxılışda əhali üçün potensial təhlükə yaratdığını göstərir.
ABŞ-da hər ştatda raket meydançası olmaya bilər, lakin ümumilikdə ölkədə kosmodromların sayı əksər ölkələrdən çoxdur. Bu çoxluq NASA kimi agentliklərə ehtiyat meydançalar təmin edir, məsələn, əgər bir platforma təsadüfən zədələnərsə, alternativdən istifadə etmək olar. Bundan əlavə, bəzi yerlər müəyyən missiyalar üçün texniki baxımdan daha əlverişlidir.
Yer sabit sürətlə fırlansa da, ekvatora yaxın nöqtələr daha sürətli hərəkət edir. Bu əlavə sürət ekvatora yaxın yerlərdən buraxılan raketlərə sürət qazandırır, raket yanacağına qənaət etməyə, ağır yük daşıyarkən və ya vaxt kritik olduqda hədəfə daha sürətli çatmağa imkan verir.
Yer mövqeyi həmçinin planlaşdırılan orbitdən asılıdır, xüsusilə peyk buraxılışlarında. Aşağı enlikli orbit üçün (yəni orbitin ekvatora bucağı kiçikdirsə), məsələn, geostasionar meteoroloji peyklər, Floridadan buraxılır, çünki o, ekvatora yaxındır. Yüksək enlikli orbitlər üçün, o cümlədən xəritələşdirmə peykləri, isə adətən Kaliforniyadan start götürülür.
Texniki baxımdan, yüksək enlikli orbitlər üçün raketlər ekvordan kənar istənilən enlikdən buraxıla bilər, ona görə NASA mövcud meydançalardan hər hansı birindən eyni effekti əldə edə bilər. ABŞ mərkəzində yeni raket meydançası yaratmaq sadəcə lazımsız olardı.
